ADR Transport

ADR - TRANSPORT

Podstawa prawna

Podstawowymi aktami w transporcie drogowym towarów niebezpiecznych są:

  • Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych – aktualnie obowiązuje Umowa ADR 2015-2017

http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2013/815/1

  • Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych Dz. U. 2011, nr 227, poz. 1367 wraz z późniejszymi zmianami oraz rozporządzeniami wykonawczymi określającymi np. sposób szkolenia i egzaminowania kierowców, parkingi dla pojazdów z towarami niebezpiecznymi, sposób składania sprawozdania z działalności z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych

http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20112271367

Oprócz wskazanych powyżej, odniesienia do przepisów transportowych znajdują się w innych aktach prawnych związanych z substancjami i mieszaninami niebezpiecznymi jak np. Rozporządzenie CLP.

Przepisy ADR regulują również transport próbek – materiałów, które uważa się za niebezpieczne, ale jeszcze nie do końca zbadanych czy zaklasyfikowanych, jako stwarzające zagrożenie. W celu ich bezpiecznego transportu określa się prawdopodobny numer UN i np. przewozi do dalszych badań.

W momencie przygotowania dla klienta Karty Charakterystyki, zlecaniu badań produktów czy przygotowaniach dokumentacji do przetargów, spełnianie wymagań przepisów ADR jest bardzo ważnym elementem bezpieczeństwa w łańcuchu dostaw.

UCZESTNICY PRZEWOZU

Przepisy transportowe wyróżniają kilku uczestników przewozu. Każdy z uczestników przewozu ma określony zakres obowiązków, które powinien spełnić przy transporcie towaru niebezpiecznego. Niejednokrotnie różni uczestnicy przewozu odpowiadają za te same elementy bezpieczeństwa.

Główni uczestnicy przewozu to :
  • nadawca – często jest producentem towaru niebezpiecznego – odpowiedzialny między innymi za klasyfikację, pakowanie w tym dobór opakowań zgodnie z instrukcjami pakowania, ładowanie, dokument przewozowy, oznakowanie sztuk przesyłki, ochronę towaru, szkolenia osób zaangażowanych,
  • przewoźnik – odpowiedzialność w zakresie: szkolenia kierowców, pakowanie, ładowanie, mocowanie, manipulacja ładunkiem, oznakowanie sztuk przesyłki i pojazdu, wyposażenie pojazdu, dokument przewozowy, dopuszczenia do transportu, ochrona towaru,
  • odbiorca – odpowiedzialność za rozładunek, manipulację ładunkiem, szkolenia.
Inni uczestnicy przewozu to:
  • załadowca,
  • pakujący,
  • napełniający,
  • operator kontenera-cysterny / cysterny przenośnej,
  • rozładowca.

Jeśli chodzi o obowiązki uczestników przewozu, to jedno przedsiębiorstwo może być nadawcą, załadowcą i np. rozładowcą, czyli może pełnić wiele funkcji w świetle Umowy ADR. Może być również sytuacja zupełnie odwrotna, gdzie konkretne działania, określone między przedsiębiorstwami w umowach handlowych, wykonywane będą przez kolejne, niezależne od siebie przedsiębiorstwa. Na każdym etapie, każde przedsiębiorstwo musi spełniać wymagania Umowy ADR.

OBOWIĄZEK WYZNACZENIA DORADCY

Obowiązek wyznaczenia doradcy ADR nakłada na przedsiębiorstwo:

  • Umowa ADR – dział 1.8
  • Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych – Art. 15

Umowa ADR 1.8.3.1 wskazuje, iż :

„każde przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje przewóz towarów niebezpiecznych albo związane z nim pakowanie, załadunek, napełnianie lub rozładunek, powinno wyznaczyć jednego lub więcej doradców do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, odpowiedzialnego za wspieranie działań zapobiegających zagrożeniom dla osób, mienia i środowiska, związanych z taką działalnością.”

Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych w Art. 15 mówi, że:

„uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w ADR, RID lub ADN, zwanego dalej „doradcą”.

Ustawa wskazuje w Art. 16, że doradcy NIE MUSIMY WYZNACZAĆ, jeżeli ilości towarów niebezpiecznych, z którymi pracujemy, każdorazowo są mniejsze niż te podane w Umowie ADR, a sama Umowa ADR 1.8.3.2 precyzuje iż możemy nie wyznaczać doradcy przy ilościach podanych m.in. w dziale 1.1.3.6 – wyłączenia dla ilości w jednostce transportowej dziale 3.4 czy 3.5. – wyłączenia dla ilości ograniczonych LQ i wyłączonych.

SZKOLENIA

Niezależnie od przewożonych ilości towarów niebezpiecznych, Umowa ADR oraz Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych nakładają na przedsiębiorcę obowiązek przeszkolenia wszystkich osób zaangażowanych w transport towarów niebezpiecznych. Będą to więc m.in. osoby wykonujące załadunek, rozładunek, pakowanie czy przygotowanie dokumentacji transportowej, zarówno w przedsiębiorstwach wykonujących te operacje z zachowaniem pełnego obowiązku stosowania wymagań ADR (na tzw. „pełnym ADR-ze”) czy takie, które wykorzystują możliwe wyłączenia przepisów (LQ czy 1.1.3.6.).

Umowa ADR dział 1.3 „Osoby zatrudnione przez uczestników przewozu,…, których obowiązki dotyczą przewozu towarów niebezpiecznych, powinny zostać przeszkolone w zakresie wymagań związanych z takim przewozem, stosownie do odpowiedzialności i obowiązków tych osób. Pracownicy, przed podjęciem swoich obowiązków, powinni zostać przeszkoleni…”

Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych Art. 14. 1. Uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany przeszkolić osoby wykonujące czynności związane z przewozem drogowym,…, zatrudnione przez niego lub wykonujące na jego rzecz czynności związane z przewozem towarów niebezpiecznych przed podjęciem tych czynności, w zakresie odpowiednim do odpowiedzialności i obowiązków tych osób. Szkolenie powinno być okresowo uzupełnianie w celu uwzględnienia zmian w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych.”

Karta Charakterystyki a ADR

Bardzo istotnym elementem łączącym wymagania transportowe z wymaganiami CLP jest Karta Charakterystyki. W sekcji 14 Karty powinniśmy zamieścić informacje o tym czy dany produkt jest czy nie jest niebezpieczny w transporcie. Kompetentna osoba przygotowująca Kartę Charakterystyki powinna w porozumieniu np. z producentem produktu określić numer UN oraz grupę pakowania co stanowi podstawę do dalszego bezpiecznego transportu.

Wiele innych sekcji Karty Charakterystyki powiązać można z transportem produktu niebezpiecznego. Począwszy od sekcji 2, przez sekcję 3, 6, 7, 9, 12 – możemy uzupełniać je informacjami i możliwościami jakie zawarte są w przepisach ADR, dając Państwu produkt na najwyższym poziomie merytorycznym.


>>> Więcej informacji na stronie: OFERTA/ADR lub skontaktuj się z nami ekos@ekos.gda.pl