ADR Transport

ADR


TRANSPORT ADR

Podstawa prawna transportu ADR

Podstawowymi aktami w transporcie drogowym towarów niebezpiecznych są:

  • Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych – aktualnie obowiązuje Umowa ADR 2025 (obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.).  Nowelizacja umowy ADR następuje co dwa lata.
  • Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych (t.j. Dz.U. 2024 poz. 643) oraz rozporządzenia wykonawcze określające np. sposób szkolenia i egzaminowania kierowców, parkingi dla pojazdów z towarami niebezpiecznymi, sposób składania sprawozdania z działalności z zakresu przewozu towarów niebezpiecznych.

Zapraszamy do kontaktu: +48 668 434 473 lub ekos@ekos.gda.pl Więcej informacji na stronie: OFERTA/ADR 

Aktualna * wersja Umowy dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) (w języku angielskim):

ADR 2025 Volume 1

ADR 2025 Volume 2

Oprócz wskazanych powyżej, odniesienia do przepisów transportowych znajdują się w innych aktach prawnych związanych z substancjami i mieszaninami niebezpiecznymi jak np. Rozporządzenie CLP (1272/2008).

Przepisy ADR regulują również transport próbek – materiałów, które uważa się za niebezpieczne, ale jeszcze nie do końca zbadanych czy zaklasyfikowanych, jako stwarzające zagrożenie. W celu ich bezpiecznego transportu określa się prawdopodobny numer UN i np. przewozi do dalszych badań. W momencie przygotowania dla klienta Karty Charakterystyki, zlecaniu badań produktów czy przygotowaniach dokumentacji do przetargów, spełnianie wymagań przepisów ADR jest bardzo ważnym elementem bezpieczeństwa w łańcuchu dostaw.

KIM SĄ UCZESTNICY PRZEWOZU ADR?

Przepisy transportowe wyróżniają kilku uczestników przewozu. Każdy z uczestników przewozu ma określony zakres obowiązków, które powinien spełnić przy transporcie towaru niebezpiecznego. Niejednokrotnie różni uczestnicy przewozu odpowiadają za te same elementy bezpieczeństwa.

Główni uczestnicy przewozu to :

  • nadawca – często jest producentem towaru niebezpiecznego – odpowiedzialny między innymi za klasyfikację, pakowanie w tym dobór opakowań zgodnie z instrukcjami pakowania, ładowanie, dokument przewozowy, oznakowanie sztuk przesyłki, ochronę towaru, szkolenia osób zaangażowanych,
  • przewoźnik – odpowiedzialność w zakresie: szkolenia kierowców, pakowania, ładowania, mocowania, manipulacji ładunkiem, oznakowania sztuk przesyłki i pojazdu, wyposażenia pojazdu, dokumentów przewozowych, dopuszczenia do transportu, ochrony towaru,
  • odbiorca – odpowiedzialność za: rozładunek, manipulację ładunkiem, szkolenia.

Inni uczestnicy przewozu to:

  • załadowca,
  • pakujący,
  • napełniający,
  • operator kontenera-cysterny / cysterny przenośnej,
  • rozładowca.

Jeśli chodzi o obowiązki uczestników przewozu, to jedno przedsiębiorstwo może być nadawcą, załadowcą i np. rozładowcą, czyli może pełnić wiele funkcji w świetle Umowy ADR. Może być również sytuacja zupełnie odwrotna, gdzie konkretne działania, określone między przedsiębiorstwami w umowach handlowych, wykonywane będą przez kolejne, niezależne od siebie przedsiębiorstwa. Na każdym etapie, każde przedsiębiorstwo musi spełniać wymagania Umowy ADR.

EKOS - od 1988 roku nieprzerwalnie zapewniamy wsparcie w zakresie bezpieczeństwa chemicznego. Opracowujemy i tłumaczymy karty charakterystyki w ponad 25 językach europejskich.  Zapewniamy wsparcie dla firm w rozwiązywaniu problemów związanych z zarządzaniem chemikaliami oraz wspieramy w momencie kontroli organów nadzoru lub pytań klientów. 

Zapraszamy do kontaktu: +48 668 434 473 lub ekos@ekos.gda.pl Zapraszamy do zapoznania się z naszą OFERTA - Karta charakterystyki. Tłumaczenia

Umowa ADR

Umowa ADR odnosi się do towarów niebezpiecznych, które zostały podzielone na 9 klas wraz z podklasami. Każda z podklas posiada indywidualne oznaczenie, które musi być umieszczone na pojeździe:

  • klasa 1 – materiały i przedmioty wybuchowe 
  • 1.1 – Materiały i przedmioty, które stwarzają zagrożenie wybuchem masowym.
  • 1.2 – Materiały i przedmioty, które stwarzają zagrożenie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym.
  • 1.3 – Materiały i przedmioty stwarzające zagrożenie pożarem i małe zagrożenie wybuchem lub rozrzutem, lub oba te zagrożenia, ale które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym.
  • 1.4 – Materiały i przedmioty, które stwarzają tylko małe zagrożenie wybuchem w przypadku ich zapalenia lub zainicjowania podczas przewozu.
  • 1.5 – Materiały bardzo mało wrażliwe stwarzające zagrożenie wybuchem masowym, które są na tyle niewrażliwe, że istnieje małe prawdopodobieństwo ich zainicjowania lub przejścia od palenia do detonacji w normalnych warunkach przewozu.
  • 1.6 – Przedmioty skrajnie niewrażliwe, które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym.
  • klasa 2 – gazy 
  • 2.1 – Gazy palne
  • 2.2 – Gazy niepalne, nietrujące
  • 2.3 – Gazy trujące
  • klasa 3 – materiały ciekłe zapalne
  • klasa 4.1 – materiały stałe zapalne, materiały samoreaktywne oraz materiały wybuchowe stałe odczulone 
  • klasa 4.2 – materiały samozapalne 
  • klasa 4.3 – materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne 
  • klasa 5.1 – materiały utleniające 
  • klasa 5.2 – nadtlenki organiczne
  • klasa 6.1 – materiały trujące 
  • klasa 6.2 – materiały zakaźne 
  • klasa 7 – materiały promieniotwórcze 
  • klasa 8 – materiały żrące 
  • klasa 9 – różne materiały i przedmioty niebezpieczne 

OBOWIĄZEK WYZNACZENIA DORADCY ADR

Obowiązek wyznaczenia doradcy ADR nakłada na przedsiębiorstwo:

  • Umowa ADR 
  • Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych 

Umowa ADR wskazuje, iż :

„każde przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje przewóz towarów niebezpiecznych albo związane z nim pakowanie, załadunek, napełnianie lub rozładunek, powinno wyznaczyć jednego lub więcej doradców do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, odpowiedzialnego za wspieranie działań zapobiegających zagrożeniom dla osób, mienia i środowiska, związanych z taką działalnością.”

Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych w Art. 15 mówi, że:

„uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany wyznaczyć na swój koszt co najmniej jednego doradcę do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, właściwego ze względu na zakres wykonywanego przewozu lub czynności z nim związanych, określonych odpowiednio w ADR, RID lub ADN, zwanego dalej „doradcą”.

Ustawa wskazuje, że doradcy NIE MUSIMY WYZNACZAĆ, jeżeli ilości towarów niebezpiecznych, z którymi pracujemy, każdorazowo są mniejsze niż te podane w Umowie ADR, a sama Umowa ADR 1.8.3.2 precyzuje iż możemy nie wyznaczać doradcy przy ilościach podanych m.in. w dziale 1.1.3.6 – wyłączenia dla ilości w jednostce transportowej dziale 3.3, 3.4 czy 3.5. – wyłączenia dla ilości ograniczonych LQ i wyłączonych.

Szkolenia

Niezależnie od przewożonych ilości towarów niebezpiecznych, Umowa ADR oraz Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych nakładają na przedsiębiorcę obowiązek przeszkolenia wszystkich osób zaangażowanych w transport towarów niebezpiecznych. Będą to więc m.in. osoby wykonujące załadunek, rozładunek, pakowanie czy przygotowanie dokumentacji transportowej, zarówno w przedsiębiorstwach wykonujących te operacje z zachowaniem pełnego obowiązku stosowania wymagań ADR (na tzw. „pełnym ADR-ze”) czy takie, które wykorzystują możliwe wyłączenia przepisów (LQ czy 1.1.3.6.).

Umowa ADR dział 1.3 „Osoby zatrudnione przez uczestników przewozu,…, których obowiązki dotyczą przewozu towarów niebezpiecznych, powinny zostać przeszkolone w zakresie wymagań związanych z takim przewozem, stosownie do odpowiedzialności i obowiązków tych osób. Pracownicy, przed podjęciem swoich obowiązków, powinni zostać przeszkoleni…”

Ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych Art. 14. 1. Uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych jest obowiązany przeszkolić osoby wykonujące czynności związane z przewozem drogowym,…, zatrudnione przez niego lub wykonujące na jego rzecz czynności związane z przewozem towarów niebezpiecznych przed podjęciem tych czynności, w zakresie odpowiednim do odpowiedzialności i obowiązków tych osób. Szkolenie powinno być okresowo uzupełnianie w celu uwzględnienia zmian w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych.”

Karta Charakterystyki a ADR

Bardzo istotnym elementem łączącym wymagania transportowe z wymaganiami CLP jest Karta Charakterystyki. W sekcji 14 Karty powinniśmy zamieścić informacje o tym, czy dany produkt jest czy nie jest niebezpieczny w transporcie. Kompetentna osoba przygotowująca Kartę Charakterystyki powinna w porozumieniu np. z producentem produktu, określić numer UN oraz grupę pakowania co stanowi podstawę do dalszego bezpiecznego transportu.

Wiele innych sekcji Karty Charakterystyki powiązać można z transportem produktu niebezpiecznego. Począwszy od sekcji 2, przez sekcję 3, 6, 7, 9, 12 – możemy uzupełniać je informacjami i możliwościami, jakie zawarte są w przepisach ADR, dając Państwu produkt na najwyższym poziomie merytorycznym. 

  • Kompleksowa oferta aktualizacji kart charakterystyki. Zaufaj ekspertom:
  • Zapraszamy do kontaktu: +48 668 434 473 lub ekos@ekos.gda.pl Więcej informacji na stronie: OFERTA/ADR 
    Jeżeli spodobał Ci się ten artykuł, zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą KARTY CHARAKTERYSTYKI. Kosztorys jest przeprowadzany indywidualnie. Kryteria wyceny przygotowania dokumentacji zależą od: rodzaju produktu, ilości produktów, ilości składników, stopnia trudności. Skontaktuj się z naszymi ekspertami: ekos@ekos.gda.pl lub numerem telefonu + 48 668 434 473 * Staramy się na bieżąco śledzić zmiany w obowiązujących regulacjach ADR, jednak przed podjęciem decyzji zawsze zalecamy zweryfikowanie aktualności przepisów w oficjalnych portalach i źródłach prawnych.